روزهاي ترانه و اندوه
من كتاب مي خوانم
او ناخنهايش را مي جود
من از چشمان خود مي كاهم
او از فسفرهايش
و هر دو از روزهاي عمرمان
ما خدمت مي كنيم!
نوشته شده در یکشنبه, آوریل 18th, 2004 در 6:02 ب.ظ و در زیرمجموعهی روزمرگی.
میتوانید پاسخها این نوشته را پیگیری کنید با RSS 2.0 خوراک.
میتوانید پاسخ دهید٬ یا بازتاب بفرستید از سایت خودتان.